ภาพละเรื่อง: My 5 favorite images from KKIM2018 Part 4; Catch me if you can

มาถึงภาพที่ 4 ที่ผมชอบจากงานขอนแก่นมาราธอนครับ ผมตั้งชื่อภาพตามหัวเรื่องเลยครับ Catch me if you can เพราะรูปนี้น้องผู้หญิงเสื้อเหลืองวิ่งร่าเริงอยู่ด้านหน้าขบวนนักวิ่งยาวเหยียดที่กำลังวิ่งขึ้นสะพานตามมาข้างหลังราวกับกำลังวิ่งไล่จับน้องคนนี้อยู่ ได้อารมณ์สนุกสนานในการวิ่งกันไป

Continue reading

ภาพละเรื่อง: My 5 favorite images from KKIM2018 Part 3; Inspired

การเข้าร่วมวิ่งมาราธอนซักครั้ง ผมเชื่อว่านักวิ่งแต่ละคนมาเข้าร่วมการวิ่งด้วย passion ที่เหมือนหรือแตกต่างกันไป เช่น บางคนมาเพื่อชนะการแข่งขัน เพื่อถ้วยรางวัล บางคนมาเพื่อท้าทายตัวเองว่าจะทำสำเร็จมั้ย บางคนตามเพื่อนมา บางคนวิ่งเพื่อสุขภาพที่แข็งแรง บางคนเพื่อเก็บแต้มเก็บเหรียญไปสะสม บางคนต้องการเอาชนะสถิติเก่าของตัวเอง บางคนเข้าร่วมด้วยความสนุกสนาน เป็นต้น แต่ไม่ว่าด้วยวัตถุประสงค์ใดก็ตาม ทุกคนต่างมีเป้าหมายเดียวกันคือ ไปให้ถึงเส้นชัยให้ได้

Continue reading

ภาพละเรื่อง: My 5 favorite images from KKIM2018 Part 2; 21 Kilometers

ภาพที่ 2 ที่ผมชอบจากงานขอนแก่นมาราธอน 2018 ก็คือภาพที่นักวิ่งคนนึงเดินมาถึงหลักกิโลเมตรที่ 21 (ความจริงแล้วระยะทางตรงจุดนี้จะประมาณ 30 กิโลเมตรของระยะทางทั้งหมดแล้ว) ผมถ่ายภาพนี้ในตอนท้ายๆ แล้ว โดยผมข้ามถนนบริเวณหน้าหมู่บ้านเมืองเอกเพื่อไปเอารถที่จอดอยู่หน้าหมู่บ้านซีนเนอรี่ ตอนนั้นมองข้ามถนนมาเห็นหลักกิโลเมตรที่ 21 เลยคิดว่าน่าจะช่วยเติมเรื่องราวให้กับภาพได้ดี จึงหยุดถ่ายที่จุดนี้อีกหลายภาพ ในขณะที่กำลังจะกลับอยู่แล้วนั้น มองข้ามถนนมาก็เห็นนักวิ่งท่านนี้วิ่งๆ เดินๆ มาถึงจุดหลักกิโลเมตรพอดี เลยยกกล้องขึ้นถ่ายไว้ก่อนกลับ

Continue reading

ภาพละเรื่อง: My 5 favorite images from KKIM2018 Part 1; GO…GO…

สวัสดีครับ กลับมาอีกครั้งกับภาพละเรื่อง วันนี้มาเป็นซีรี่ย์กับเรื่อง 5 ภาพที่ผมชอบจากการแข่งขันขอนแก่นมาราธอน 2018 โดยผมจะเลือกรูปที่ผมชอบมา 5 รูป อาจจะไม่ใช่รูปที่สวยที่สุด แต่ผมดูแล้วชอบ ซึ่งผมจะมาบอกว่าทำไมผมชอบครับ

Continue reading

VLOG #2 จักรยานชิงแชมป์ประเทศไทย สนามที่ 2 ครอสคันทรี ดาวน์ฮิลล์

กลับบ้านไปเยี่ยมเตี่ยรอบนี้ประจวบเหมาะกับการแข่งขันจักรยานชิงแชมป์ประเทศไทย สนามที่ 2 ที่มาจัดที่อำเภอโป่งน้ำร้อนทุกปี ก็เลยไปร่วมถ่ายภาพมาครับ

ปล. ขออภัยเสียงกุกกักในคลิปด้วยนะครับ รอบหน้าจะพยายามปรับปรุงเรื่องแฮนด์กริปของกล้องครับ

VLOG #1 : Khonkaen marathon 2018

ครั้งแรกที่ได้ร่วมขอนแก่นมาราธอน แต่ไม่ใช่ในฐานะนักวิ่งนะ แต่ไปร่วมถ่ายภาพนักวิ่งด้วยอารมณ์อยากรู้ว่าเวลาที่เค้าถ่ายรูปกีฬาเค้าถ่ายกันยังไง ได้เรียนรู้เยอะเลยหลังจากนั่งดูรูปคร่าวๆ ได้เห็นความผิดพลาดที่ต้องนำไปปรับปรุง ได้เรียนรู้ว่าควรเตรียมตัวยังไงบ้าง มุมมองต่างๆ ได้เจออาจารย์ Photoby Dang แอบลอกเรียนมุมมองอาจารย์มาด้วย ขอบคุณอาจารย์มากด้วยครับ

ที่สำคัญที่สุด ในจุดที่ผมไปยืนถ่ายภาพเป็นระยะประมาณ 28-30 กิโลเมตรของการแข่งขัน ซึ่งเป็นจุดที่นักวิ่งต่างเหนื่อยล้าพอสมควรแล้ว จึงได้เห็นอารมณ์ที่หลากหลายของนักวิ่ง บางคนเหนื่อยล้าจนไม่อยากสนใจใคร บางคนยังมุ่งมั่นวิ่งไปข้างหน้า บางคนยังสนุกสนานเล่นกับกล้อง บางคนวิ่งไม่ไหวจนต้องเดินเอา แต่ทุกคนก็ยังคงมุ่งไปข้างหน้า วิ่งบ้าง เดินบ้างผ่านผมไป เพื่อเอาชนะตัวเองและไปให้ถึงเส้นชัยให้ได้……. #khonkaenmarathon2018 #khonkaen #marathon

ภาพละเรื่อง: เจ้าใหญ่ เชียงยืน

เจ้าใหญ่ ค.ควาย เขาโง้งแห่งทุ่งเชียงยืน ผู้ไม่อาจยืนอีกต่อไป วันนี้ได้ไปร่วมออกทริปถ่ายรูปอีกครั้งกับกลุ่มวานรนิวาศ โดยเป็นทริปที่จัดเพื่ออำลาเจ้าใหญ่ควายที่มีเขายาวสองข้างรวมกัน 3 เมตร 28 เซ็นติเมตร เนื่องจากเจ้าใหญ่มีอายุมากแล้วและสุขภาพไม่ค่อยดี คุณหมอผู้เป็นเจ้าของบอกว่าเวลาของเจ้าใหญ่เหลือน้อยเต็มทีแล้ว จึงได้มีการจัดทริปนี้ขึ้นมาอย่างเร่งด่วน เพื่อเก็บภาพสุดท้ายของเจ้าใหญ่ไว้ให้มากที่สุด และรายได้จาการจัดทริปครั้งนี้หลังจากหักค่าใช้จ่ายแล้วจะได้มอบไว้ให้คุณหมอผู้เป็นเจ้าของเจ้าใหญ่เพื่อสร้างรูปปั้นของเจ้าใหญ่เก็บไว้เป็นอนุสรณ์

แต่ดูเหมือนทริปนี้จะจัดช้าไปหนึ่งวัน เพราะคุณหมอเล่าว่าเมื่อวานเจ้าใหญ่ล้มตัวลงนอนแล้วไม่สามารถลุกขึ้นได้อีกเนื่องจากขาหลังไม่มีกำลัง ซึ่งก็เป็นไปตามสังขารของเจ้าใหญ่ ซึ่งมีอายุ 31 ปี (เทียบเท่าคนอายุ 93 ปี) เราจึงถ่ายรูปเจ้าใหญ่กันเล็กน้อยตรงจุดที่เค้านอนอยู่และรบกวนเค้าให้น้อยที่สุด

ตอนเย็นหลังจบโปรแกรมถ่ายภาพ เราก็ได้กล่าวอำลาเจ้าใหญ่เป็นครั้งสุดท้าย ลาก่อนเจ้าใหญ่

เรื่องเล่าระหว่างทาง: Sweet Heart Switzerland

1501397453367

สวัสดีครับ กลับมาอัพเดทบล็อกอีกครั้งหลังจากอัพเดทครั้งสุดท้ายไปเมื่อปลายปีที่แล้ว (ขยันมาก ครึ่งค่อนปีอัพเดทที) มาครั้งนี้มีเรื่องเล่าจากการเดินทางของผมครับ ค่อนข้างจะยาวนิดนึงนะครับ เรื่องก็มีอยู่ว่าเมื่อประมาณกลางปีที่แล้ว ผมกับแฟนมีแผนจะไปเที่ยวต่างประเทศกัน โดยเราวางแผนคร่าวๆ ว่าช่วงเวลาน่าจะเป็นประมาณเดือนเมษายนหรือพฤษภาคม 2560 เนื่องจากเป็นช่วงเวลาที่เรามีงานไม่แน่นมากนัก สามารถจัดเวลาเดินทางได้ยาวๆ แต่เราก็ไม่ค่อยชอบเดินทางกันแค่สองคนเพราะกลัวว่าจะเหงา แฟนก็เลยไปชวนเพื่อนมาร่วมเดินทางด้วยกันอีกสามคน จะได้สนุกๆ เฮฮากันได้

Continue reading